11 jaar op reis in oldtimer!

Indonesie reizen - Bali - Pemuteran - Bijzondere ontmoeting

Paulien, 10 januari 2010
Pemuteran, Indonesië

Tijdens een fietsexcursie in Pemuteran, het rustige noorden van Bali stoppen we op een afgelegen strandje. Er zijn geen toeristen te zien, alleen maar vissershuisjes, boten en netten. Onder de bomen staat tot onze verbazing een oldtimer uit 1928. Een blanke vrouw knipt het haar van haar zoon , drie andere kleine kinderen spelen samen met de lokale visserskinderen in de zee. Hoe komen deze mensen nou in dit arme vissersdorpje terecht?
 
Herman vertelt ons hun verhaal: “De droom van Candelaria en mij was om vanuit Argentinië, waar we vandaan komen, in 6 maanden naar Alaska te rijden. Zes maanden werden vier jaar en ondertussen werd onze zoon Pampa geboren. Terug in Argentinië schreven we in 8 maanden het boek dat je nu vasthoudt. Daarna gingen we opnieuw op reis in onze oldtimer, ondertussen verkopen we onderweg ons boek en schilderijen van Cande voor ons levensonderhoud. Inmiddels hebben we 4 kinderen, die allemaal in verschillende landen zijn geboren: Amerika, Canada, Argentinië en Australië. We hebben een paar jaar door Australië en Nieuw-Zeeland gereisd en nu is Azië aan de beurt. Voor het eerst in 11 jaar hebben we een deadline: in oktober hebben we een visum voor China. [Het is mei.] Dus voor die tijd moeten we daar zien te komen met ons oude autootje en alle stops die we onderweg maken.”
 
Met het hele gezin in een oldtimer de wereld rond: redt die auto dat en waar slapen jullie? Geduldig legde Herman uit dat juist in dit soort landen oldtimers vrij gemakkelijk zijn te repareren, veel makkelijker dan moderne auto’s met ingewikkelde elektrische circuits en chips. Cande en Herman slapen regelmatig in de auto, de stoelen kunnen plat. De kinderen slapen op het dak, waar een laag tentje kan worden uitgevouwen. Achter op de auto is een grote reiskist gemonteerd die wordt uitgeklapt tot keuken. “En de kinderen, waar gaan zij naar school?” vragen wij. “Hier,” en Cande wees naar een picknickkleed op het strand naast de auto. “Ik heb ze net les gegeven.” We kopen een boek en nodigen ze uit om in ieder geval bij ons te komen eten als we in Ubud zijn.
 
Een paar dagen later bellen ze, maar die nacht zijn wij nog onderweg in een hotel. We nodigen ze voor de dag erna uit om te komen eten en vragen waar ze gaan slapen. Ze vinden wel wat zeggen ze. De volgende dag komen Cande en Herman inderdaad eten, maar ze hebben tot onze verbazing alleen een slapende Waliby (inderdaad, geboren in Australië) bij zich. In Ubud zijn ze een aardige dame tegengekomen, die eerder in Australië een boek van hen had gekocht, en die hen uitnodigde in haar huis te blijven slapen (kussens op de grond en op de bank). Vandaag past zij zelfs op 3 kinderen, terwijl Cande en Herman hun boeken verkopen (15 stuks die dag) en bij ons eten.
 
Zo blijkt het hun hele reis te gaan. Veel mensen vinden het zo inspirerend wat ze doen, dat ze worden uitgenodigd om te blijven slapen en mee te eten. Cande en Herman vertellen dat het beste wat hun overkomen is, is dat ze na 4 maanden (!) door hun geld heen waren. Vanaf dat moment ontmoetten ze allemaal lieve mensen die hen bij hen thuis lieten slapen, soms een nachtje, soms een week, soms een maand of 2 (bijvoorbeeld als Cande moest bevallen!) Op deze manier leerden ze veel beter de plaatselijke bevolking kennen in plaats van als toerist rondtrekken. De bezienswaardigheden of mooie stranden zijn leuk, maar het gaat hen om de mensen die ze onderweg ontmoeten.
 
De hele reis door gebeuren er wonderen. Als er geld nodig is, dan komt het altijd, is hun ervaring. “Volg je droom,” is hun boodschap aan de wereld, “het moeilijkste is het nemen van de eerste stap. Daarna gaat het vanzelf.” Veel mensen verklaren hen voor gek, maar Herman zegt:
“Who is the crazy one? The one who goes for his dream or the one who doesn’t?  When I risk my life for something I want the most, it is then that I feel most alive. I would rather die trying to live, than to die without having lived... Everybody has a goal, to leave it aside is to leave life itself.” 
 
 





Vraag nu vrijblijvend een reisvoorstel aan

Tags: Bali - Off the beaten track - Spiritueel Yoga

Indonesië reizen - Cande met de kinderen aan het strand.Indonesië reizen - Cande en Herman op bezoek.Indonesië reizen - Herman en Ferry in het rijstveld.Indonesië reizen - A family travellingIndonesië reizen - De oldtimer in het vissersdorp.Indonesië reizen - De keuken.


Reacties
Karen
"Ja, dat is lef hebben! En helemaal Paulo Coelho: als je maar doet wat je moet doen, dan gaat het goed!"
Yvonne
"Wat een inspirerende mensen,....wat een wagen..en dat met 4 kids!"
Nicole
"... Maar voor hoelang blijven ze bij jullie (hihi)? De zwager van mijn zus doet hetzelfde... hij reist 2,5 jaar rond met 500 euro... slaapt her en der en vooral via fb vraagt hij om slaap/eet plaatsen... tis maar wat je leuk vindt... Hopelijk vermaken jullie je verder prima daar! Maar zo te lezen aan de verslagen geloof ik het wel... heerlijk hoor Bali.. ben weer even terug in het mooie Ubud..."
Barbara
"Cool zeg wat die mensen doen, echt helemaal top. Wat een lef en wat een heerlijk leven moet dat zijn. Heeft me toch weer geïnspireerd om nog eens extra naar mijn dromen te kijken. Thanks."
Esther
"Wij zijn deze mensen vorig jaar in Namibië tegen gekomen. Geweldig."


Laat hier je reactie achter




Dit artikel hoort bij de volgende Indonesië reizen