BlogOntdek de verhalen
  Ga terug

Trekking met overnachting bij hilltribe in Kyaukme

Myanmar reis - Hsipaw - Kyaukme - Trekking - Hill Tribes - Gokteik

Ga je graag van de gebaande paden af, naar gebieden waar maar weinig toeristen komen? Maak je graag trekkings door de bergen en vind je het leuk om hilltribes te bezoeken? Voeg dan een trekking bij Kyaukme, met overnachting in een lokaal huis, toe voor een avontuurlijke reis. Kyaukme bezoek je vanuit Hsipaw in het noorden van Myanmar.

Myanmar | 04-05-2020
Paulien van der Geest

Lokale bus naar Kyaukme, eh Tjaukme

Lokale bus naar Kyaukme, eh Tjaukme

Vanuit Hispaw vertrekken we met de lokale bus naar Kyaukme. Onze voeten op een zak aardappelen van een andere passagier. De bus vertrekt ergens tussen zeven en half acht; waarschijnlijk vertrekt ie gewoon als ‘ie vol is, dus je moet op tijd bij de bus zijn. De rit is één á anderhalf uur, afhankelijk hoeveel mensen er onderweg in of uit moeten. Bij ons gaat het heel vlot en we staan in plaats van om negen uur al om half negen in Kyaukme. Door onze vroege aankomst zien we geen gids om ons op te halen en beginnen we te twijfelen of we al op het eindpunt zijn. Iedereen stapt uit, dat wel. Maar onze “Kyaukme?” wordt niet begrepen. Maar als ik aan de busman “out out?” vraag, snapt ie me, en is het “out, out!” terug. Dus we stappen uit en hopen er het beste van. Na een paar minuten komt onze gids Romeo aanrijden. Ky blijk je uit te spreken als Tj, dus Tjaukme. Vandaar dat niemand ons begreep!

Schone slaper

Schone slaper

We kunnen onze grote bagage bij een guesthouse in het voorraadhok zetten, een jongeman ligt in het hok te slapen. Onze spullen worden dus zeer goed in de gaten gehouden, en we besluiten ons geld mee te nemen. Dat lijkt ons de kat op het spek binden, maar de rest (zoals de laptops en alle andere elektronica die wij meesleuren op onze werkreizen) vertrouwen we toe aan onze Schone Slaper. Met de auto worden we in een uur de bergen in gebracht, weg van het stadje. Onze gids wijst hoog in de bergen een pagode aan waar we naartoe gaan lopen. We kunnen ons nog niet helemaal voorstellen dat we dat gaan bereiken, maar we beginnen dapper aan de tocht. “Hij heeft het vaker gedaan, het zal wel goedkomen,” denken we dan altijd maar!

De bergen in

De bergen in

Het is in totaal zo’n vijf uur lopen, maar met pauzes erbij een trekking van een volle dag. We moeten regelmatig even pauzeren om uit te hijgen. Onze gids Romeo is 27, spreekt heel goed Engels, komt slim over, en is zeer prettig in de omgang. Hij vertaalt goed als ik iets wil vragen aan de mensen die we onderweg tegenkomen. Ik vraag ze bijvoorbeeld wat ze doen, wat ze hebben geoogst of gevangen, of waar ze naar toe op weg zijn. De lokale mensen vinden het wel grappig, die belangstelling. Hij is ook nieuwsgierig hoe het in ons land eraan toe gaat. Romeo is Shan, zoals de helft van het dorp Kyaukme. Maar in de bergen is men Palaung, en ze moeten dus Birmees met elkaar praten om elkaar te verstaan. Het land is een beetje droog (maart), in andere maanden is het een stuk groener. De favoriete tijd van de gids is augustus, direct na de regentijd van juni/juli. In augustus valt het erg mee met de regen, vindt hij. Grappig, want in Nederland denken we dat je in die maanden niet kunt reizen!

Aankloppen bij een willekeurig huis

Aankloppen bij een willekeurig huis

Rond lunchtijd stoppen we in een dorpje en kloppen aan bij een willekeurig huis. Gids Romeo vraagt of hij daar zijn meegebrachte eten mag koken. Dat mag van de heer des huizes. Snel wordt zijn vrouw ergens vandaan getrommeld en zij kookt op het open vuur. De begane grond heeft een vloer van aangestampte aarde. De heer des huizes kan zijn sigaar dus heel praktisch op de grond uittrappen. Het balkenplafond is zo laag, dat wij moeten bukken. Na het koken blijkt de vrouw nieuwsgierig te zijn naar haar bijzondere gasten. Ze knoopt een gesprekje aan over onze leeftijden en over haar kinderen. Ook vragen ze wat voor werk wij doen. Achter een computer, daar kun je niet moe van worden, beslissen ze. Dat is wat anders dan hun harde werken op het land, beamen wij. Ze vragen of wij ideeën hebben, hoe zij wat extra geld kunnen verdienen. Tot mijn spijt, weet ik het ook niet. Als je in de bergen woont, zonder opleiding, ver van alles en iedereen, normaliter geen toeristen die langskomen, wat kun je dan beginnen?

Ferry en Paulien, de oprichters van Footprint Travel, reisden 6 weken door Myanmar, op zoek naar de leukste ervaringen en meest bijzondere plekjes. Zij delen hun ervaring uit eigen hand graag met hun reizigers!

Stel je reis samen
Beleef de aanraders van kenners
Ga van de gebaande paden
Maak écht contact met de locals
Laat je bestemming beter achter
Verblijven in een lokaal huis

Verblijven in een lokaal huis

We bereiken het dorp, we slapen in een van de mooiste huizen. Ze hebben een zonnepaneel, schotelantenne, tv, winkeltje en een cementen vloer op de begane grond (i.p.v. aangestampte aarde). En knipperende kerstverlichting om het boeddha altaar mee te versieren. In ons gastgezin legt de oudere vrouw des huizes het meeste contact, zij regelt de boel en is het meest nieuwsgierig. De rest van de familie gaat gewoon zijn eigen gang, wat wij eigenlijk wel prettig vinden. Ook de dochter, haar man en hun drie kids wonen in het huis. Moeder en dochter koken en de mannen sjouwen rond met de baby in een draagdoek om haar kalm te houden. Het liefst staart de oudere heer des huizes met zijn vriend zwijgzaam naar de tv, waar ze met hun neus bovenop zitten. Ook de reclame vinden ze super interessant. Interessanter dan die twee vreemdelingen in ieder geval. We gokken dat ze nog niet zo heel lang het wonder der tv bezitten.

Delfts blauwe klompjes

Delfts blauwe klompjes

Als we de moeder na het eten (vegetarische gerechten met ei en pinda, de mensen hier zijn te arm voor vlees) Delfts blauwe klompjes geven, wordt dit met veel belangstelling ontvangen. Gids Romeo vertaalt mijn uitleg heel goed; klompen zijn schoenen van een traditioneel kostuum, Delfts blauw de kleur van ons traditionele aardewerk, de molentjes zijn typisch voor Nederland. Ze vraagt terug wat die molens bij ons malen. Wij verbouwen geen rijst, maar graan voor brood, vertellen we. Leuk om te merken dat ons verhaal goed aansluit bij haar belevingswereld. Heel even lijkt het alsof onze werelden niet zoveel van elkaar verschillen.

Douchen in het dorp

Douchen in het dorp

Onderaan het dorp, de berg een stuk aflopen, is een open wasplaats. Een pijp geeft water uit een stroompje. Hier kun je op je hurken in een sarong onder gaan zitten. Maar daarna moet je helemaal omhoog lopen. Tegen die tijd ben je weer helemaal bezweet, lacht de gids. Middenin het dorp blijkt ook nog een wasplaats te zijn, maar dan heb je veel bekijks als witte vreemdeling. Als we dapper een poging wagen, staan er allemaal mensen hun jerrycans te vullen, dit is de enige plaats om water te halen. We wassen onder belangstelling van de dorpelingen het zweet van onze gezichten, hals en ledematen en besluiten de rest te laten zitten. Morgen weer een dag.

Nauwelijks toeristen

Nauwelijks toeristen

In dit gebied komen nog nauwelijks toeristen. Zowel onze gastfamilie als de mensen uit het dorp zijn een soort bereidwillig neutraal tot nieuwsgierig. Ze lijken niet zo goed te weten wat ze met ons aanmoeten. Via de gids vraag ik aan mensen of ik ze mag fotograferen. Ze geven dan verlegen lachend toestemming, maar kijken vervolgens zo bloedserieus in de camera, dat het lijkt alsof ze helemaal niet willen! Ik moet dus mijn best doen, door een foto te laten zien, te roepen hoe mooi ze zijn, Pyo (smile!) te roepen, of even de camera te laten zakken, zodat ze ontspannen. “Ze vinden hun tanden niet mooi staan op de foto. Ze vinden het raar zoiets wits”, zegt de gids. Een man die zijn voortanden mist, zegt lachend na het zien van zijn foto: “Ik lijk wel een Oger!” Dat zijn de kwalijke geesten met slagtanden. Onderweg komen we een jager tegen met een oud geweer, waar je 2 kogeltjes in moet stampen. Hij demonstreert hoe dat moest en poseert gewillig met geweer in de aanslag voor de foto. Of we een foto voor hem bij de chief willen afgeven.

Traditionele kleding van de Palaung

Traditionele kleding van de Palaung

De meeste mensen hebben net zoals de rest van Birma een longyi (sarong) aan, maar verwacht niet dat Palaung er opeens anders uitzien dan Shan mensen uit Kyaukme of Hsipaw. Ze lopen niet dagelijks in traditionele klederdracht. In het dorp zie ik een oudere mevrouw met traditionele kleding lopen. We vragen of ik een foto mag maken omdat ik de traditionele kleding mooi vind. Vervolgens trekt ze de speciale riemen om haar middel, jasje en hoofdband er ook bij aan! Ze willen dus best wel, maar moeten wel een beetje verlegen lachen om onze belangstelling.

Slapen bij een lokale familie

Slapen bij een lokale familie

We zijn moe van het vroege opstaan en de lange trekking en gaan om negen uur slapen. De familie verdwijnt met zijn allen achter een houten muurtje. Wij slapen op de voorzolder met zijn drieën naast elkaar. We krijgen ieder 2 matten en 2 dikke dekens en hebben zelf een lakenzak mee. Nog hou ik mijn fleece trui en thermoshirt aan. Ik heb altijd een thermoshirt in mijn koffer voor dit soort koude nachten. Buiten is een houten hokje met een eenvoudige maar schone hurk wc.

Kraaiende haan

Kraaiende haan

We moeten om zes uur opstaan, en zoals altijd in dit soort dorpen functioneert een haan die zijn baan iets te serieus neemt als wekker. Na een ontbijt met rijst, ei en een groentegerecht, trekken we om zeven uur onze wandelschoenen aan. Na twee uur heuvelafwaarts lopen, staat de chauffeur klaar om ons op te pikken met de auto. Na een uur rijden zijn we terug in Kyaukme. In het guesthouse waar onze spullen zijn, is een douche/wc, waar we mogen opfrissen. Fijn, want we gaan met de lokale boemeltrein naar Pyin Oo Lwin, een koloniaal stadje op de route naar Mandalay. Onderweg passeren we dan het Gokteik Viaduct, waarbij je 102 meter de diepte in kijkt. Een volgend avontuur!

Zelf op reis naar Myanmar?

Ons team van reisfanaten zit over de hele wereld en weet de weg. Ook als er helemaal geen weg is. Wij gaan ver om jou dichtbij te brengen. Bij locals, cultuur, natuur, bij elkaar en bij jezelf. Welke bestemming wil jij beter leren kennen? Bekijk onze rondreizen Myanmar. Zit daar niet tussen wat je zoekt? Stel dan je Myanmar reis op maat samen met onze Myanmar bouwstenen.



 

Blogs over Myanmar


Stel je reis samen
Beleef de aanraders van kenners
Ga van de gebaande paden
Maak écht contact met de locals
Laat je bestemming beter achter