Slapen en eten bij een Zulu familie - Zulu 3

Zuid-Afrika reizen - Volken - Zulu - Cultuur - Valley of 1000 Hills - Kwazulu-Natal

Paulien van der Geest, 14 oktober 2011
Valley of 1000 Hills, Zuid-Afrika

Aan het eind van een intensieve 'Zulu'-dag komen we om 6 uur aan bij het huis van Mama Thandiwe. Een kudde vierjarigen rennen op ons af en willen niets liever dan door ons opgetild en geknuffeld worden. Terwijl de één zich als een aapje om me heen klemt, houdt nummer twee mijn hand of been vast en strekt de armpjes uit om toch vooral ook aan de beurt te komen. Dit zonder gegil en met de grootste bruine ogen die je ooit hebt gezien. We maken geen schijn van kans tegen zoveel kindercharmes. Aangezien er wel 8 rondspringen, proberen we er twee tegelijk op te tillen, maar zelfs een mini-Zuluutje is knap zwaar –zoals iedere ouder van een kleuter weet- en ik heb dan een dag later nog spierpijn in mijn bovenarmen. Al snel komen we tot de conclusie dat een roulatie-knuffel-systeem de enige oplossing is. Gelukkig helpen onze gidsen ook en staan we dus gezellig met ons vieren met wisselende kindjes op de arm.
 
Even later komt opa aangeschuifeld. Hij oogt een jaar of 80, geen idee of hij dat ook werkelijk is. Het lijkt een ontzettend lieve man en hij wil ons welkom heten in zijn huis en voor ons bidden. Het gebaar en intentie raakt me en ik voel me erg welkom. Het eten komt op tafel, verzorgt door mama Thandiwe en een aantal meisjes van een jaar of 16 tot 18. De gasten en mama Thandiwe mogen op de bank zitten. De oudere meisjes zitten op een stoel. Acht kleine kinderen zitten muisstil op een rieten matje op de grond te wachten tot zij aan de beurt zijn voor hun schaaltje eten. Die ze vervolgens lekker met hun vingers leeg lepelen. Koolsla, bietensla, bruine bonen en stoombrood.
 
We vragen Mama T. waar al deze kinderen vandaan komen. Er blijken een hoop overleden familieleden (zus, broer) te zijn, waarvan ze de kinderen in huis heeft genomen. Naast ongelukken is natuurlijk AIDS een grote oorzaak dat veel kinderen beide ouders kwijtraken. In Zuid Afrika komt het dan ook veel voor, dat kinderen worden opgevoed door hun oma. Daarnaast zijn er kinderen van haar werkende dochter en nicht, waar ze op past. Mama T is heel lief voor de kinderen, maar de regels zijn duidelijk: buiten mogen ze spelen en binnen zijn ze stil, daar praten de volwassenen. Liefdevol, discipline en op haar leeftijd al die mondjes voeden, we voelen diep respect voor deze oma. Ondertussen hebben de kinderen de rechterhand van Ferry gevonden, aangezien dit de enige ledenmaat binnen bereik van hun rieten matje is. De groep vierjarigen kunnen het er niet over eens worden hoeveel vingers hij heeft, totdat democratisch besloten wordt dat zijn rechterhand 6 vingers heeft.
 
Terwijl we eten neem ik het huisje van steen met meerdere kamers, voorzien van een golfplaten dak eens in mijn op. Naast een eettafeltje en een paar stoelen, is er een roze bankstel, en een kast met beeldjes waar de TV in staat. Uiteraard staat de TV aan, ook al is het signaal dusdanig verstoord, dat de Hollywood Hunks, waar het programma over gaat, Picasso figuren met meerdere monden lijken. Jammer dat de TV niet wordt gebruikt voor zinnige programma’s die op een luchtige manier een soort voorlichting geven, waar zo veel behoefte aan is. Het zou mooi zijn als de verschillende bevolkingsgroepen van Zuid-Afrika (er zijn bijvoorbeeld 11 officiële talen), meer over elkaar zouden weten.
 
Om 21 uur gaan we slapen, Mama T moet om 5 uur op. Zodra we de volgende ochtend onze kamer uitkomen, worden we gespot door de kinderen. Als ontbijt krijgen we maispap, waar we boter en suiker doorheen roeren. Mama T geeft de kinderen vlak voordat ze naar school gaan te eten. Vroeger moesten de kids op dat bordje maïspap tot 3 uur s middags doen, tegenwoordig geeft de school ze eten. (Om 10 uur hebben wij al weer razende honger.) Met moeite nemen we afscheid. De zorgzame Mama T en haar familie heeft diepe indruk op ons gemaakt. Onze gidsen geven ons een stralende glimlach als we afscheid nemen met de woorden: ‘Jullie excursie is nóg beter dan een trip door het Kruger Park! We zullen dit nooit vergeten!’





Vraag nu vrijblijvend een reisvoorstel aan

Tags: Bijzonder hotel - Go Fair - Go Local - Off the beaten track

Zuid-Afrika reizen - Opa, Kwazulu-NatalZuid-Afrika reizen - Paulien met kinderen, Kwazulu-NatalZuid-Afrika reizen - Kinderen, Kwazulu-NatalZuid-Afrika reizen - Ah! Til me op! Kinderen, Kwazulu-NatalZuid-Afrika reizen - Schattig meisje van 2 jaar.Zuid-Afrika reizen - Strike a pose! Kids, Kwazulu-Natal


Reacties
Annie
"Ontroerend dat de grootouders voor de kids zorgen, en de kinderen naar school kunnen en ook blije kinderen kunnen zijn. Dat verdient ieder kind."
Danielle
"Heel speciaal om dit zo mee te maken. Leuk om de 3 blogs hierover te lezen! Liefs. Daan"
Elske
"Zo herkenbaar! Super om te lezen! Deze bijzondere trip zal je niet snel meer vergeten."
Jolanda
"Wow, wat een mooi geschreven verhaal! Klinkt als een onvergetelijke ervaring, veel reisplezier nog (tussen het harde werken door natuurlijk ) liefs Jolanda"


Laat hier je reactie achter




Dit artikel hoort bij de volgende Zuid-Afrika reizen