Op zoek naar een rubberfabriek en Chinese school in Zuid-Sumatra

Indonesie reizen - Sumatra - Jappenkampen - Rootsreis - Geschiedenis - Erfgoed WOII

Paulien, 11 april 2009
Medan, Indonesië

Voor ons onderzoek voor de reisgids vliegen we naar Zuid Sumatra. In Palembang gaan we op zoek naar een Chinese school, vlakbij een markt, die dienst heeft gedaan als Jappenkamp. “Dit wordt een makkie,” denken we van te voren. Maar niets blijkt minder waar…

De oude Nederlandse straatnamen zijn vervangen en vernoemd naar Indonesische helden uit de verzetstrijd. Ook de scholen hebben nieuwe namen gekregen en in 60 jaar verandert er veel in een grote stad. We vragen op straat en in winkels, lopen in cirkels en komen telkens bij dezelfde Chinese school uit. Maar de ligging klopt niet met de ligging zoals voormalig kampbewoners die hebben beschreven.

We praten met leraren van de Chinese school waar we telkens uit komen, met de directie van de stichting van de school, met een Nederlandse broeder uit de naast gelegen kerk. Na twee dagen zijn we nog niet 100% zeker dat dit de school is die we zoeken. De verhalen stroken niet met de verhalen waar wij naar zoeken. In deze school is artillerie opgeslagen, maar geen mensen opgesloten. Dat zou betekenen dat er 2 Chinese scholen vlak bij elkaar hebben gelegen. Mogelijk bestaat de school die we zoeken al heel lang niet meer. We zullen meer oude kaarten moeten krijgen om na te gaan of dit de juiste locatie is. Het ‘makkie’ blijkt een frustrerende zoektocht met open einde te zijn geworden.

Met lood in onze schoenen reizen we door naar Lubuklinggau, een kleine plaats waar we in een afgelegen gelegen dorpje op zoek moeten naar een voormalige rubberfabriek. Zelfs de receptie van het beste plaatselijke hotel kan maar een handje vol Engels. De rubberfabriek is niet meer werkend en bekend, dat is al snel duidelijk. Dit wordt helemaal niks, denken we. “Kan ik jullie helpen?” vraagt een man ons. “Ik ben Engelse leraar.” We doen opgelucht ons verhaal en hij belooft ons de volgende dag om 8 uur op te halen met de brommer.

De volgende morgen blijkt onze New Best Friend ook een buurman met een tweede brommer te hebben geregeld, die de locatie van de voormalige rubberfabriek kent. Wat is dit toch een fantastisch land, waar de hulpvaardige bevolking altijd uit zichzelf meedenkt en het voor je regelt. Nog even mee naar zijn huis, zodat zijn vrouw en kinderen ons een hand kunnen geven. En we vermoeden ook zodat de hele buurt kan zien met wat voor belangrijke mensen hij op stap gaat…

Het kantoor en de huizen van de directie van de rubberfabriek staan er nog. Een man uit het dorp komt een praatje maken. Hij wijst ons in de jungle funderingen aan waar de barakken stonden die in de oorlog als kamp zijn gebruikt. Hij neemt ons mee naar zijn huis. Aan zijn bejaarde moeder kunnen we al onze vragen stellen. Yes! Dit keer kloppen de verhalen met de informatie die wij hebben. Na een ochtend brommeren, zijn we weer terug in het hotel, we hebben alles gezien. ’s Middags zitten we al weer in de gedeelde taxi naar de volgende stad. Soms zit het opeens mee, dankzij allerlei onverwachte helpers!





Vraag nu vrijblijvend een reisvoorstel aan

Tags: Sumatra - Geschiedenis Erfgoed - Roots reis



Reacties
Marion
"Ik moet wel lachen hoor. Jullie scheuren als een soort jungledetectives over die eilanden. Gaaf dat 't dan allemaal toch weer lukt."
Marieke
"Wat een aardige mensen allemaal!"


Laat hier je reactie achter




Dit artikel hoort bij de volgende Indonesië reizen