BlogOntdek de verhalen
  Ga terug

Van Jakarta leer je te houden

Indonesie - Java - Erfgoed - Jappenkampen - Geschiedenis

Bonet en Antonie helpen ons in Jakarta bij onze zoektocht naar plaatsen die belangrijk zijn voor ons onderzoek naar WOII.

Indonesië  05-12-2008
Paulien van der Geest

Jakarta laat zich niet makkelijk liefhebben. Ze is groot en onoverzichtelijk. De straten zijn vol knetterende brommertjes, sputterende bajajs (tuktuks), toeterende taxi’s, opdringerige SUV’s van de rijke Jakartenaar en gebutste aftandse auto’s van de middenklasse. In de spits staat de stad met 17 miljoen inwoners urenlang muurvast. Oversteken doe je met gevaar voor eigen leven. Je begint gewoon te lopen en het verkeer zoeft achter of voor je langs en zo vorder je telkens een paar meter. Eén keer maak ik de beginnersfout om terug te lopen, maar een brommer zwaait vervolgens zo gevaarlijk omdat hij al aan het anticiperen was op waar ik over een paar seconden zou lopen, dat ik dat voortaan uit mijn hoofd laat. Maar toch, het heeft wel wat, zo’n miljoenen stad.
 
Gelukkig maken we hier nieuwe vrienden. Bonet en Antonie, lid van de Komunitas Historia, nemen een dag vrij om ons rond te leiden en te helpen bij ons onderzoek. Ze laten ons de Chinese wijk met zijn oude tempels zien. Het glorieuze Batavia gesticht door de VOC is inmiddels half ingestort en half gerestaureerd tot statige musea. In Sunda Kelapa, de haven waar de vestiging van Batavia en dus de Nederlandse banden met Indonesië ooit mee begon, liggen nog steeds de felgekleurde  houten vrachtschepen. Mooie plekjes die de moeite van een bezoek waard zijn. Ook helpen Bonet en Antonie ons met zoeken naar plaatsen die we moeten beschrijven voor de reisgids. Ze zijn een geweldige hulp voor ons.
 
Maar nog leuker is het om moderne, hoogopgeleide, ruimdenkende Indonesische moslims te ontmoeten. Bonet en Antonie delen een dochter, een scheiding en een passie voor geschiedenis. We bezoeken een Chinese tempel en een kerk en bespreken onze verschillende godsdienstige gewoontes. We zijn het er over eens dat al deze gewoontes uiteindelijk naar dezelfde God en uitgangspunten voor een goed leven leiden. Bonet draagt, bij 35 graden Celsius, een zwarte hoofddoek, een zwarte bloes met lange mouwen, een lange zwarte broek en dichte zwarte schoenen. Als ik vraag of ze het niet erg warm heeft, zegt ze dat het vanzelf went. Terwijl wij in onze t-shirts en korte broek al bijna het loodje leggen, gaat ze onuitputtelijk door naar plaatsen die we zoeken voor ons onderzoek, zelfs als het al donker is en wij letterlijk onze ogen niet meer open kunnen houden van vermoeidheid.
 
De onvermoeibare Bonet zorgt er voor dat we –nog net niet tollend op onze benen van vermoeidheid- in het donker een rondleiding over een Nederlands Ereveld uit WOII door de nachtwaker krijgen. Heel Jakarta is smerig, vervallen, de daken van historische gebouwen ingestort, het kanaal vol afval, maar op dit Ereveld staat geen grasspriet de verkeerde kant op. Dit wonder geschiedt dankzij het geld en toezicht van de Nederlandse Oorlogsgraven Stichting, dat er voor zorgt dat de zin ‘Dat zij in ere mogen rusten’ op de gedenkmonumenten waar wordt gemaakt. De nachtwaker verzucht:”Je zou eens moeten zien hoe de graven van onze nationale helden erbij liggen.”

Vraag nu vrijblijvend een reisvoorstel aan

Tags: Java - Geschiedenis Erfgoed



 

Blogs over Indonesië


Stel je reis samen
Beleef de aanraders van kenners
Ga van de gebaande paden
Maak écht contact met de locals
Laat je bestemming beter achter